<< و فناوری اطلاعات IT اخبار >>

: عناوین

: انسان و ماشین در سال 2029 شانه به شانه می شوند

یک مبتکر مطرح آمریکایی پیش بینی کرده سطح هوش مصنوعی ماشین در سال 2029 با انسان برابری خواهد کرد.

ری کورزویل، مهندس و مبدع سرشناس آمریکایی می گوید انسان در آستانه پیشرفت به سویی است که بتواند روبوت های ریزی را در مغز انسان جاسازی کند و آنها را از این راه هوشمندتر کند.

به گفته مهندس کورزویل انسان و ماشین نهایتا از طریق ابزار کوچکی که در بدن انسان جاسازی می شود با هم یکی می شوند.

وی گفت: اگرچه ماشین به بخشی از تمدن ما تبدیل شده اما این امر به اشغال جای انسان توسط ماشین تبدیل نخواهد شد .

ماشین همین امروز نیز کارهای بسیاری را در ابعاد گوناگون مانند انسان یا بهتر از او انجام می دهد

این مبتکر آمریکایی می گوید: من صریحا گفته ام که تا سال 2029 ماشین در زمینه نرم افزار و سخت افزار از نظر هوش مصنوعی هم توان با انسان خواهد بود و این هم توانی طیف وسیعی از هوش انسانی از جمله هوش عاطفی او را در بر خواهد گرفت .

ما در حال حاضر نیز تمدن دارای تمدن انسانی ماشینی هستیم. ما تکنولوژی را برای توسعه افق فیزیکی و ذهنی خود به کار می گیریم و این کار در آینده گسترش بیشتری پیدا خواهد کرد .

آقای کورزویل به شبکه خبری بی بی سی گفت: در آینده نانوبوت های هوشمند در مغز ما جای خواهد گرفت و با نورون های مغزی ما ارتباط مستقیم برقرار خواهند کرد .

به گفته وی نانوبوت ها انسان را" باهوش تر "می کنند و باعث می شوند حافظه انسان کارکرد بهتری داشته باشد .

آقای کورزویل یکی از 18 متفکری است که توسط آکادمی ملی مهندسی آمریکا برای تشخیص بزرگترین چالش های تکنولوژیک پیش روی انسان در قرن 21 انتخاب شده است .

در میان این متخصصان، لری پیج، بنیان گذار گوگل و دکتر کرگ ونتر، دانشمند پیشرو در مطالعه ژنوم نیز حاضرند .

: عشق و ازدواج انسان با روبات در سال 2050

یک محقق هوش مصنوعی چنین پیش بینی کرده است که علم روباتیک در سال های آتی چنان پیشرفت خواهد کرد که از سال 2050 انسان ها با روبات ها ازدواج خواهند کرد.

به گفته دیوید لوی یک محقق بریتانیایی هوش مصنوعی، روباتها با امکان برقرار کردن گفتگوی هوشمندانه، ابراز احساسات و پاسخ دهی به احساسات و عواطف انسان ها- تا جایی شبیه به انسان خواهند شد که بیشتر به یک نژاد جدید انسان می مانند.

سطح آگاهی هر روبات، به صاحب وی بستگی خواهد داشت و افراد خواهند توانست یک رفیق یا همسر مطابق با خواسته های خود تهیه کنند .

او می گوید که در این زمان خبری از حرکات مقطع و صدای مصنوعی معروفی که معمولا از روباتها انتظار داریم، نخواهد بود. روباتها ماشین هایی انسان مانند خواهند بود که انسانها عاشق آنها شده، دوست و یاور و حتی همسر آنان می شوند.

ممکن است این گفته مانند داستان های علمی تخیلی به نظر برسد، اما لوی میگوید که این امری است که نوع بشر در طی چند دهه اخیر مدام به سوی آن حرکت کرده است.

لوی، که استاد بین المللی شطرنج نیز هست و سال هاست که به ساخت بازی های شطرنج کامپیوتری اشتغال دارد، می گوید: روبات ها کار خود را در کارخانجات خودروسازی آغاز کردند. جایی که در آن هیچ برخورد شخصی وجود نداشت. سپس افرادی دست به ساختن روباتهای نامه پخش کن و سپس سگهای روباتیک زدند و امروزه روباتهایی برای مراقبت از سالمندان ساخته می شوند. در طی 20 سال گذشته، ما به سمت روبات هایی رفته ایم که ارتباط بیشتری با انسان داشته باشند و این مسیر به سوی رابطه ای احساسی تر حرکت خواهد کرد، رابطه ای محبت آمیز و دارای انگیزه های جنسی

به عقیده لوی، برقراری رابطه جنسی میان انسان و روبات ممکن است بسیار سریعتر از آنچه تصور می شود، یعنی حدود 5 سال آینده، به وقوع بپیوندد.. ساختن چنین روباتی بسیار ساده تر از روباتی خواهد بود که بتواند رفیق خوبی باشد. به گفته لوی بزرگترین پیشرفت در علم روباتیک این خواهد بود که یک روبات بتواند یک گفتگوی جذاب را پیگیری کرده و ادامه دهد، خودآگاه بوده و توانایی های احساسی داشته باشد.

از همین حالا افرادی هستند که موفق شده اند روباتهایی دارای هویت و مدل هایی از احساسات انسانی، اما در حد بسیار خام، بسازند. این بخش از جمله قسمت های مشکلتر این روند است... گفتگوی میان انسان/روبات از دهه 1950، توجه بسیاری از محققین را به خود جلب کرده است اما پیشرفت آن در طی این 50 سال، آنقدر که انتظار می رود نبوده است. اما امروزه کامپیوترها بسیار قدرتمندتر از گذشته هستند و حافظه آنها بسیار بهتر است…بنابراین ما بالاخره شاهد نرم افزاری خواهیم بود که بتواند گفتگویی جذاب و هوشمندانه را دنبال کند. اینکه هر دو طرف گفتگو از صحبت با یکدیگر خوشنود باشند، امر بسیار مهمی است .

بنابر ارزیابی لوی روباتها در طی 15 سال آینده خواهند توانست گفتگویی را- نه در حد افرادی با تحصیلات عالی، اما جذاب- دنبال کنند. البته او انتظار دارد که در 20 تا 30 سال آینده آنها قادر به گفتگوی پیچیده و سطح بالا نیز باشند.

او عقیده دارد که سطح آگاهی هر روبات، به صاحب وی بستگی خواهد داشت و افراد خواهند توانست یک رفیق یا همراه سفارشی و مطابق با خواسته های خود تهیه کنند، که می تواند دوستی علاقه مند به هنر یا سفر و یا یک همسر باشد.

او افزود: در آن زمان شخصیت های مختلف و موارد مختلف علاقه و عدم علاقه در میان روبات ها وجود خواهد داشت. هنگامی که می خواهید روبات خود را خریداری کنید، می توانید شخصیتی که میل دارید را برایش انتخاب کنید. درست مانند اینکه کالایی را سفارش دهید. احساساتش چگونه برنامه ریزی شده باشد؟ ظاهرش چطور باشد؟ اندازه و رنگ مویش چه باشد، صدایش چه حالتی داشته باشد؟ احساساتی، شوخ طبع یا جدی باشد؟

شما میتوانید روباتی را انتخاب کنید که در 40% موارد شوخ طبع و در 60% موارد جدی باشد. اگر از اینکه روباتتان تمام مدت شوخی می کند خسته شوید، کافی است یک نرم افزار جدید روی آن دانلود کرده یا تنظیماتش را تغییر دهید. شما قادر به تغییر شخصیت، علایق و سطح دانش و آگاهی روبات خود خواهید بود. اگر در حوره فیلم باشید می توانید روباتی با دانشی فراوان در زمینه سینما سفارش دهید.

لوی عقیده دارد که داشتن رفقای روبات از مزایای اجتماعی بسیاری برخوردار است. مردم می توانند از این طریق گروه دوستان خود را گسترش دهند، افراد خجالتی یا تنها نیز میتوانند از مصاحبتی که فاقد آن بوده اند، برخوردار شوند.

اما آیا این روباتها، در بین گپ دوستانه و تماشای فیلم با رفقای انسان خود، وقت آزادی دارند تا برای خود هم زندگی کنند؟

لوی می گوید که وقوع این امر در سال 2050 ممکن نیست، اما امکان آن در آغاز صده بعدی می تواند وجود داشته باشد. احتمالا در ابتدا روبات ها به جای اینکه زندگی خود را داشته باشند، در گوشه خانه شما می نشینند و منتظر می مانند تا برای حرکت بعدی تصمیم بگیرید. به هرحال در این بازه زمانی، روبات ها وقتی به آنها نیاز داریم و به شکلی که می خواهیم آماده خواهند بود.

البته این به آن معنا نیست که روبات ها نمیتوانند به یکی از اعضای خانواده تبدیل شوند. از نظر لوی تصور نمیکنم که تا اواسط قرن حاضر، تفاوت میان روباتها و انسان یش از تفاوت مردم شهری با شهر دیگر باشد. مردم از اینکه متوجه شوند روباتها نیز دارای احساساتی چون ما بوده و می توانند نسبت به احساسات و نیازهای ما حساس باشند، متعجب خواهند شد.

پس محققین برای رساندن علم روباتیک به این درجه، به چه چیزی نیاز دارند؟ بنابه گفته لوی، آنها در ابتدا به سخت افزارهای کامپیوتری بسیار قدرتمندتری نیاز خواهند داشت که بتواند برنامه های کاربردی پیچیده و پر محاسبه را اداره کرده و توانایی های محاوره ای، هوش مصنوعی پیشرفته و احساسات را اجرا نماید.

به محض فراهم شدن نیازهای سخت افزاری و نرم افزاری، دانش روباتیک برای جهش سریع به زمان بسیار اندکی نیاز خواهد داشت